CO SIĘ ZMIENIŁO

Czy zatem przez wieki nic się nie zmieniło? Wystarczy pomyśleć o przybyszu z przeszłości, który miałby ogromne kłopoty we współ­czesnym środowisku miejskim ze zrozumieniem funkcjonowania dziesiątków urządzeń i aparatów, choć być może poradziłby sobie z ich użyciem (np. telefonu). Wszystkie te techniki, narzędzia lub materiały określane łącznie mianem mediów usprawniają porozu­miewanie się. Tworzą też przekazy wykraczające poza formy głoso­we. Choć człowiek potrafi wydawać różne dźwięki, dopiero instru­menty muzyczne rozszerzają ich gamę i są niezbędne do rozwoju sztuki muzycznej. Ogólnie mówiąc, medium to wszelki środek (instrument, urządze­nie) utrwalania informacji w czasie lub przekazywania jej w przestrzeni. Marshall McLuhan, wielki kanadyjski „prorok ery telewizji” określił media jako rozszerzenie ludzkich zdolności: „Koło jest przedłużeniem nogi, książka jest przedłużeniem wzroku. Ubranie przedłużeniem skóry. Obwód elektryczny – przedłużeniem centralnego układu nerwowego”. Analogicznie można powiedzieć, iż lornetka jest przedłużeniem oka, a tuba – gardła. Jest to trafne spostrzeżenie: media komunikacyjne są przedłużeniem ludzkich efektorów i receptorów, służących do emitowania i odbierania przekazów.Lecz media w potocznym rozumieniu to coś więcej i jednocześnie mniej niż tylko przedłużenie naszych zmysłów. A więc przez medium można rozumieć:kody, które są oparte na konwencjach i pozwalają konstruować przekazy (alfabet, alfabet Morse’a, sygnalizacja);nośniki sygnałów (wibracje powietrza, fale świetlne, a także materiały, na których znaki utrwalono: papier, taśma filmowa, płyta gramofonowa);instrumenty pozwalające na powielanie, transmisję lub odbiór przekazu (prasa drukarska, radiostacja, odbiornik radiowy, odbiornik telewizyjny);instytucje, które tworzą przekazy (np. prasa, radio, telewizja).Jedną z funkcji mediów dobrze ujmuje łacińskie powiedzenie Verba volant, scripta manent – słowa ulatują, pismo pozostaje.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply