DZIAŁALNOŚĆ PRASOWA

W prasie publikowanej przez monarchę lub rząd, obok wskazanych cech ujawniała się funkcja polityczna – gazeta była głosem władzy i instrumentem państwa.Wśród krajów wschodnioeuropejskich Polska ma najdłuższą histo­rię dziennikarstwa. Nieperiodyczne gazety ulotne były wydawane w Rzeczypospolitej pod rozmaitymi tytułami od początku XVI wieku, najpierw w języku niemieckim i łacińskim; w języku polskim praw­dopodobnie od 1550 roku. Zawierały opisy wydarzeń budzących po­wszechne zainteresowanie.Pierwsza polska gazeta „Merkuriusz Polski” powstała w Krakowie w 1661 roku. Sekretarz króla, redaktor i wydawca Hieronim Pinocci nadał jej charakter oficjalnej publikacji. Reprezentowała program re­form umacniających władzę królewską. Jednak mimo prominent­nych protektorów, gazeta zniknęła po kilku numerach. Kolejny polski periodyk „Nowiny Polskie” ukazał się dopiero w 1729 roku. W tym samym roku gazeta zmieniła nazwę na „Kurier Polski z Uprzywilejo­wanymi Wiadomościami z Cudzych Krajów”. Na mocy przywileju królewskiego wydawca – zakon pijarów – otrzymał monopol na dru­kowanie gazet, czasopismo to ukazywało się do roku 1790.W ostatnim dziesięcioleciu XVIII wieku, w okresie Sejmu Wielkie­go ukazywały się niezależne gazety polityczne. Krótki okres wolnej ożywionej działalności prasowej był możliwy z powodu dezorgani­zacji systemu politycznego – władze centralne nie mogły sprawować efektywnej kontroli nad życiem publicznym.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply