ERA POPULARNEJ PRACY

pobrane (1)

Erę popularnej prasy codziennej otwiera zatem amerykański dziennik „The New York Sun”, a wkrótce dołączyła do niego tzw. pra­sa bulwarowa: „The New York World” Pulitzera (1883) i „The New York Morning Journal” (1895). Historycznie rzecz ujmując, prasa sensacyjrfa narodziła się w Ameryce, gdy wielki wydawca prasowy William Randolph Hearst do swojego nowojorskiego dziennika dodał rysunkowy komiks, w którym jedna z postaci była pokolorowana na żółto. Rychło ten komiks zyskał nazwę Yellow Kid (Żółty dzieciak), a od tej nazwy ukuto określenie dla sensacyjnego dziennikarstwa yellow joumalism, żółte dziennikarstwo. W Europie prekursorem popularnego dziennikarstwa były paryska „La Presse” (1836) i „Le Petit Journal” (1863), w Anglii „Daily Mail” (1896). Pod koniec XIX wieku ukształtował się podział prasy na elitar­ną i bulwarową. Reklama stała się głównym źródłem dochodu gazet i czasopism, co sprzyjało rozwojowi wielkich koncernów prasowych. W XIX wieku zaczęły ukazywać się m.in. pierwsze czasopisma ilu­strowane („Illustrated London News”). W następnym stuleciu ukształtował się typ ilustrowanego tygodnika informacyjnego (ame­rykańskie „Time” oraz „Newsweek”, francuski „L’Express”, niemiecki „Der Spiegel”). Ich polskimi odpowiednikami są obecnie m.in. „Poli­tyka” i „Przegląd”. Gazeta popularna jest nazywana komercyjną z dwóch powodów: ma przynosić zysk właścicielom, a przychody osiąga głównie z re­klam. Cele komercjalne mają ogromny wpływ na treść gazet popu­larnych schlebiających masowemu (na ogół ubogiemu) czytelnikowi oraz na promowanie wolnego rynku i konsumeryzmu.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply