GEST I MIMIKA

Mowa, podobnie jak gest i mimika, z którymi jest zresztą ściśle związana, należy do nietrwałych środków komunikowania, zakłada jednoczesność mówienia i słuchania. Verba volant – słowa ulatują – głosi sentencja łacińska, sama mowa nie nadaje się do utrwalenia wiadomości w czasie, czyli zachowania ich dla następnych pokoleń. Słowo mówione ma także ograniczony zasięg rozchodzenia się w przestrzeni, gdyż wymaga skupienia słuchaczy wokół mówcy, co znacznie ogranicza ich liczbę. Platon uważał, że idealna społeczność nie powinna być liczniejsza niż kilkutysięczna (dokładnie – siedmio- tysięczna), gdyż maksymalnie tylko tak wielka zbiorowość może się zebrać, aby wysłuchać mówcy. Podstawowy proces porozumiewania się ludzi jest oparty na mowie i języku. Język i jego wykorzystanie to punkt startu do analizy inter­personalnego procesu komunikowania się. W pewnym sensie rów­nież ciało ludzkie jest środkiem służącym do symbolicznego wyraża­nia myśli. Jest ono środkiem społecznym w tym sensie, w jakim gesty mają arbitralne i konwencjonalne znaczenia. Wyciągnięta dłoń jest znakiem przyjaznego nastawienia. Dłoń zaciśnięta może być znakiem wrogości. Jednak w momencie rozpoczęcia bójki pięść przestaje być znakiem, stając się narzędziem walki.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply