GŁÓWNE CECHY

Głównymi cechami dziewiętnastowiecznej gazety codziennej była formalna niezależność od państwa i wąskich interesów grupowych; uznanie jej za poważną instytucję życia politycznego i społecznego (szczególnie jako samozwańczy głos „interesu narodowego” oraz in­strument kształtowania opinii publicznej), wysoko rozwinięta świadomość społecznej i etycznej odpowiedzialności, a także rozwój profesji dziennikarskiej nastawionej na obiektywny opis wydarzeń.Cechy te reprezentował w najwyższym stopniu słynny londyński „The Times”. Ten model dziennika do dzisiaj jest uznawany za stan­dard zawodowy i wykorzystywany do krytyki pism nadmiernie sen­sacyjnych lub nadmiernie partyjnych. „The Times” był zawsze dziennikiem elitarnym.Obok udoskonaleń technicznych, dla umasowienia prasy istotne były innowacje społeczne, wśród nich powstanie swoistych fabryk in­formacji – agencji prasowych. Początkowo redaktorami gazet byli drukarze – taki obraz odnajdziemy w dawnych westernach z akcją gdzieś w małym miasteczku na zachodzie Ameryki. Lokalna gazetka była dziełem redaktora, reportera, drukarza i kolportera w jednej osobie. Informacji dostarczali podróżni, przejezdni, listy od znajo­mych, plotki i wieści sąsiedzkie, itp. Poprawa poziomu dziennikarstwa wymagała uzyskania wiadomo­ści z wszechstronniejszych i rzetelniejszych źródeł – narodziła się idea agencji prasowej, -wyspecjalizowanej instytucji zbierania infor­macji na użytek redakcji prasowych. A więc redakcja stawała się przekaźnikiem informacji pochodzących od innej instytucji.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply