NAJWCZEŚNIEJSZY DRUKOWANY TEKST

Najwcześniejszym drukowanym tekstem jest zaklęcie buddyjskie rozpowszechnione w Japonii w 768—770 roku n.e. w nakładzie mi­liona egzemplarzy! Najstarszą drukowaną księgą jest Diamentowa Sutra z 868 roku. Postęp utrudniało obrazkowe (ideograficzne) pismo chińskie. Znaków odpowiadających wyrazom, a nie głoskom, było bardzo wiele. Jednak w 1041 roku kowal Pi-Szeng (Bi Sheng) sporządził oddzielne czcionki z gliny, a następnie wypalał je i skła­dał w jedną stronę. W XIV wieku Koreańczycy rozwinęli sztukę dru­karską, korzystając z czcionek odlewanych w brązie, gdyż ich pismo, stworzone na zlecenie króla Sedzonga, jest niezwykle proste, oparte na zasadzie fonetycznej. Gdy drukowali klasyków chińskich, a na tę literaturę było największe zapotrzebowanie, musieli korzystać z dru­ku blokowego. Z Chin pomysł druku blokowego dotarł do Europy. Już w XV wieku rozpowszechnił się sposób odbijania drzeworytów, głównie świętych obrazków, ale także modlitw, zaklęć, kart do gry. Wykorzystywano przy tym prasę śrubową stosowaną do wyciskania soku, głównie wi­nogron. W średniowieczu znano już papier i tusze, metody druku blo­kowego, korzystano z prasy śrubowej. Pozostało wynaleźć oddzielne wzory liter oraz sposób ich składania, czyli druk z ruchomych czcio­nek. Tego pozornie prostego wynalazku dokonał dopiero w połowie XV wieku Johannes Gutenberg, złotnik i mincerz z Moguncji.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply