NATURALNY ŚRODEK KOMUNIKACJI

Dawniej komunikowanie mię­dzyludzkie wymagało bliskości fizycznej, aby ją uzyskać należało do innych ludzi podejść lub dotrzeć w inny sposób. Środki transpor­tu, inaczej – komunikacji: łodzie, statki, konie, wozy oraz rzeki, morza, kanały i drogi były równocześnie środkami łączności, umoż­liwiającymi wymianę informacji na odległość. Dzisiaj nie są już nie­zbędne, służą bardziej mobilności niż komunikacji społecznej.Mowa jest naturalnym środkiem komunikowania, bezpośrednim oraz spersonalizowanym. Naturalnym, gdyż jest częścią biologicz­nego wyposażenia człowieka, który dzięki specjalnej budowie gardła, mięśni języka i innych narządów jest zdolny do wydawania dźwię­ków zwanych artykułowanymi. Jest ponadto bezpośrednim środkiem komunikowania w tym sensie, że – jak już wspomniałem – wymaga bliskości fizycznej, a kontakt rozmówców odbywa się „twarzą w twarz”. Mowa jest również środkiem spersonalizowanym, gdyż partnerzy zazwyczaj występują jako znane sobie, a przynajmniej świadome siebie osoby. Komunikowanie za pomocą mowy jest natychmiastowe i jeśli pro­ces przebiega normalnie – wzajemne. Mówca i słuchacz bez trudu mogą zamieniać się rolami i wówczas proces komunikowania ma formę rozmowy Porozumiewanie się za pomocą mowy może również przybierać inne formy – przemówienia, przesłuchania, spowiedzi, nie mówiąc już o licznych odmianach rozmowy, dialogu, dyspucie, pogawędce.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply