OPINIA PUBLICZNA

Opinia publiczna była ważnym czynnikiem w polityce starożytnej Grecji i Rzymu zarówno w czasie rządów de­mokratycznych, jak i dyktatorskich. Sztuka publicznego przekonywa­nia zwana retoryką osiągnęła w Grecji wysoki poziom. W starożytnym Rzymie oddziaływanie na opinię publiczną miało solidną podbudowę teoretyczną, liczne były podręczniki retoryki, wśród nich najsłynniej­szy – Kształcenie mówcy Kwintyliana.Władcy rzymscy dbali o dobrą opinię, szczególnie u ludu rzymskiego (Populus Romanum). W jednym z listów przyjaciel wygnanego ze stoli­cy Cycerona obiecuje systematycznie opisywać, co dzieje się w Rzymie oraz jaka jest o tym opinia (publiczna). Mistrzem jej kształtowania był Juliusz Cezar, który dbał, aby każda z jego kampanii wojennych cieszy­ła się poparciem społecznym. Pisał językiem prostym, zrozumiałym dla przeciętnego Rzymianina, chętnie używał krótkich powiedzonek, np. Veni, vidi, vici (Przyszedłem, zobaczyłem, zwyciężyłem). W średniowiecznej Europie opinia publiczna miała niewielkie znaczenie, a mimo to kształtowała pewne wydarzenia. W czasach krucjat (1095-1291) presja opinii publicznej skłaniała wielu ludzi do wzięcia udziału w tych ryzykownych przedsięwzięciach. Z okrzy­kiem Deus volt. Deus volt (Bóg tego chce) tłumy wiernych ruszały odbić Ziemię Świętą z rąk niewiernych.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply