RÓŻNE CZYNNOŚCI

Członkowie ludzkiej gromady wykonują różne czynności, nie mogą przecież stale przebywać w zasięgu swego wzroku i słuchu. Aby gru­pa istniała i działała wspólnie, muszą funkcjonować sposoby zwoły­wania się, powiadamiania o najważniejszych wydarzeniach, przeka­zywania informacji na odległość.W społeczeństwach dawnych, w których nie znano jeszcze tech­nicznych środków komunikowania, ich funkcje pełniły społeczne for­my i sposoby rozpowszechniania wiadomości. Najwcześniejszym z nich jest pogłoska, czyli przekazywanie informacji jednej osobie przez drugą. Pogłoska najlepiej rozpowszechnia się w miejscach pu­blicznych, np. na bazarach („arabski telefon”). Stamtąd trafia do mieszkań i domów. Dzięki niej szybko o wydarzeniu dowiaduje się liczebnie duża i rozproszona grupa. Ten rodzaj przekazu informacji jest mało wiarygodny, gdyż poszczególni ludzie zwykle coś od siebie dodają, ujmują, albo przekręcają. Mimo tych wad stanowi najczęst­szą formę naturalnej społecznej telekomunikacji.Ważne jak porozumiewanie się na odległość, jest przekazy­wanie wiadomości w czasie, z pokolenia na pokolenie. W kulturach pierwotnych znano wyłącznie jeden środek utrwalenia informacji naturalną ludzką pamięć. Osoby o doskonałej pamięci były szcze­gólnie cenione jako przekaźniki tradycji. Ludzie starsi więcej do­świadczyli i więcej się nauczyli, toteż właśnie im przypadała niegdyś rola żywych archiwów i bibliotek, a zarazem nauczycieli młodego po­kolenia. Nie bez powodu dawniej mawiano, że gdy stary człowiek umiera, to jakby ginęła biblioteka.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply