ZE ZBIORU KARTEK

W I w. n.e. pojawiła się książka jako zbiór zszytych lub sklejonych kart, w formie tomu. Dylemat: zwój czy plik kartek miał początkowo wielkie znaczenie. Rzymianie nazwali codexem kilka związanych ze sobą tabliczek wo­skowych. Tekst był wygodniejszy w użyciu, mniej narażony na przypad­kowe zniszczenie, oraz – co najważniejsze – pozwalał na przegląda­nie skokowe, czyli dostęp sekwencyjny. W podobny sposób zaczęto też składać karty z nowego materiału – pergaminu, czyli cienkiej skóry cie­lęcej. Powstała wówczas książka trwała, poręczna, łatwa do czytania, dwustronnego zapisywania oraz przenoszenia i przechowywania pierwsze obszerne informacyjne medium mobilne. Książka powstała ze zbioru kartek bardziej ulotnych i mniej powią­zanych, ale bardziej pojemnych informacyjnie niż zwój, stąd różnice między bibliami hebrajską i chrześcijańską. Zwoje ksiąg Biblii moż­na było układać w różne struktury. Gdy na jednym zwoju można zapisać jedynie jedną z ewangelii Pisma świętego, to ich zbiór w for­mie książki mógł zawierać wszystkie teksty, łącznie z komentarzami i uzupełnieniami. Idealne medium dla teologów.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply