ZWIĄZEK Z NOWYMI NARZĘDZIAMI

Rozwój pisma był związany z nowymi narzędziami, materiałami pisarskimi oraz technikami kopiowania. Trzeba też zwrócić uwagę, że graficzna forma pisma zależy w znacznym stopniu od narzędzia, którym posługuje się piszący. Kopista egipski nanosił hieroglify pędz­lem. Znaki w tym piśmie mogły mieć więc skomplikowany kształt. Rozwój biurokracji w ramach ogromnych imperiów wymagał stwo­rzenia systemu pisma, które było dogodniejsze i szybsze w pisaniu. Takim pismem jest kursywa, czyli pismo pochylone.Zmiana dominującego nośnika pisma od kamienia w Persji do pa­pirusu w Rzymie, przyczyniły się, zdaniem Innisa, do przejścia od władzy sakralnej, do królewskiej, świeckiej. W Grecji starożytnej, tradycja oralna i łatwy w nauce alfabet faworyzowały inwencję i róż­norodność duchową, dlatego kapłani stracili monopol uczenia i oświaty, a ich funkcje przejęli filozofowie. Trwanie Cesarstwa Rzym­skiego oparte było na rozwiniętej kulturze pisma (pergamin) i zbiera­nej dokumentacji. Nie bez powodu właśnie w Rzymie zaczęła się uka­zywać pierwsza publiczna gazeta – „Acta Diurna”. Za najstarsze książki uznaje się gliniane tabliczki z Mezopotamii oraz zwoje papirusów w Egipcie datowane na początek III w. p.n.e. Tablicz­ki Sumerów, Babilończyków i Hetytów miały wymiary odpowiadające mniej więcej połowie strony dzisiejszego maszynopisu (A4); u góry każdej znajdowała się pagina. Choć były dosyć trwałe, nie bardzo się nadawały do przenoszenia. Praktyczniejsze okazały się używane przez Egipcjan lekkie zwoje papirusu.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply